MEMORIAM


Er is een man in mij gevlucht
omdat ik hem niet langer aan kon
kijken. Hij haalde adem, greep
naar lucht en naar de kleine zon

omdat hij wel de winter door
wou brengen. Maar met zijn huis van
wind dat aan het waaien zelfs geen
weerstand bood, groef hij zich in en

zocht het kind op dat hij toen nog
had geloofd. Wij raken aan dit
doodgaan niet gewend en waren

nooit zo ver geweest – ik had hem
onderdak beloofd. Wie weet dat
hij nog ooit in mij geneest.

© erven Erik Heyman